Oog op Blaricum

14 januari 2017

Gedicht

Filed under: gedicht — Oog op Blaricum @ 09:40

Als kille mist aan kale bomen
– blad verlammend weggebrand
door dat wat wel moest komen –
vrat jouw verraad aan elke hand.

Ooit wenste licht ons trots te tonen
welk idee bestond voor jou en mij
in tijd en taal en groots geluk te wonen
een alfabet in lief gezet – zo vrij.

Achter jouw ogen wereldmooi
hing, eerst smal en stil, het grauw
van de wolk in ongekende kooi
die door gif verwerd tot klauw,
en haat lostrok uit de plooi
waar ons begin nog lag in morgendauw.

1 reactie »

  1. Wat lijkt het mij geweldig om je gevoelens en/ of gedachten zo mooi in woorden te vangen, bedankt Peter !

    Reactie door marjanne schouten — 15 januari 2017 @ 22:47 | Beantwoorden


RSS feed for comments on this post.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.